nedwed

W polskiej praktyce położniczej, niefachowe ułożenie płodu było pośpiesznym wskazaniem do siekania cesarskiego. Aktualnie jednak uważa się, że w wielu przykładach poród nieregularnie ułożonego dziecka jest całkowicie ewentualny w zwyczajowy sposób.

Odróżnia się kilka gatunków niewłaściwego ułożenia płodu. Najczęstsze to ułożenie odbytami do spodu z nóżkami ukradzionymi pod brzuszek dziecka całkowite skierowanie płodu. Ułożenie dziecka jest podobne do skończonego skierowania, jednak w tej pozycji nogi dziecka nie są ściągnięte jednakże wyprostowane i skierowane w stronę głowy. Niecałe przestawienie ma miejsce wtedy, gdy jedna albo obie nóżki dziecka są wyprostowane ku dołowi, i to one jako pierwsze pojawiają się w kanale rodnym. Jeszcze innym znoszeniem jest pozycja obrócona. Dziecko jest w tej pozycji obrócone bokiem albo twarzą ku popieraniom matki, na wynik czego w przewodzie rodnym pojawiają się najpierw trzonków albo ramiona dziecka. Ta miniona ranga jest przeciwwskazaniem dla porodu naturalnego, bowiem istnieje tutaj duże ryzyko zawinięcia się kończyn dziecka w przewodzie rodnym i jego zaklinowania.

Drugi etap porodu może wytrwać do 2 godzin u pierworódki kobiety, jaka jeszcze nie rodziła i ok. 30 minut u wieloródki. Etap ten jest najwięcej przykry i niebezpieczny dla matki i dziecka. Często na tym etapie przystępuje się decyzję o siekaniu imperialnym, gdy np. dojdzie do zaklinowania dziecka w przewodzie rodnym na wynik złego ułożenia kończyn, lub gdy się okazuje, że główka dziecka jest większa od średnicy kanału rodnego.